Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Ο ΜΑΥΡΟΜΑΓΟΥΛΟΣ ΠΟΛΕΜΑ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ο ΜΑΥΡΟΜΑΓΟΥΛΟΣ ΠΟΛΕΜΑ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Αντιαιρετική μελέτη 
υπό του ερευνητού - συγγραφέως 
κ. Σαλταούρα Χρήστου.

* * * 

            Σκοπός τους παρόντος άρθρου είναι η διαφώτιση των Χριστιανών και η στηλίτευση  ανεδαφικών απόψεων του Ν. Μαυρομάγουλου σχετικά με την Αγία Γραφή. 

Ο κύριος Μαυρομάγουλος κατατρύχεται από μεγάλο εγωϊσμό, ο οποίος τον οδηγεί στο να ηγείται στον Ελλαδικό χώρο της Αιρέσεως της Εξελικτικής Δημιουργίας. Για την φοβερή αυτή αιρετική δοξασία αναφερθήκαμε σε άλλες μελέτες μας εκτενώς. 

Ο κύριος Μαυρομάγουλος θεωρεί εν τη πλάνη του ότι αυτός κατανοεί καλύτερα από τους άλλους την Αγία Γραφή. Θεωρεί ότι την καταλαβαίνει καλύτερα και από τους Αγίους Πατέρας ! 

Παρουσιάζεται  ως ερμηνευτική αυθεντία ενώ είναι απρόσεχτος σε αυτά που κατά καιρούς γράφει. 

Μέσω της προωθήσεως στην Ελλάδα της αίρεσης της Εξελικτικής Δημιουργίας και της σύμπηξης ομάδος αποδεχομένης την κακοδοξία αυτή, θεωρώ ότι προσπαθεί να ικανοποιήσει την αρχομανία του.
            
Παραθέτω δείγμα της ασεβούς συμπεριφοράς του αρχομανούς και αιρετικού  Μαυρομάγουλου προς την Αγία Γραφή 

(Οι υπογραμμίσεις δικές μου):

«Για παράδειγμα, ο Λουκάς αναφέρει μια φράση του Χριστού από την "επί του όρους ομιλία", ως εξής: "μακάριοι οι πτωχοί, ότι υμετέρα εστίν η βασιλεία του Θεού" (Λουκάς 6/ς: 20). Αντιθέτως ο Ματθαίος την αναφέρει ως εξής: "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών" (Ματθαίος 5/ε: 3)

Όπως μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί, άλλο είναι "οι πτωχοί", και άλλο "οι πτωχοί το πνεύματι". Και έστω και αν ισχύουν και οι δύο αυτές φράσεις για τη Χριστιανική πίστη,δεν είπε ο Χριστός και τα δύο. Ένα από τα δύο είπε. Τι ακριβώς είπε; Είναι σαφές ότι τα λόγια του, μεταφέρθηκαν διαφορετικά, από τον έναν εκ των δύο Ευαγγελιστών! Γιατί εδώ, μεσολάβησε η προσωπική κατανόηση του μεταφέροντος τον λόγο του Χριστού, και η μνήμη του.» 
(Από την μελέτη του Ν. Μαυρομάγουλου 
«Είναι η Αγία Γραφή αλάθητη;» 
που ατυχώς δημοσιεύεται από την ΟΟΔΕ).
            
Αυτός είναι ο μέγας ερμηνευτής της Βίβλου ! 
Ο κύριος Μαυρομάγουλος ! 
Θαυμάστε έπαρση  και φρίξτε με την ερμηνευτική ρηχότητα του ανδρός!

ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΩΝ ΑΤΟΠΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΜΑΓΟΥΛΟΥ.

1)    «ο Λουκάς αναφέρει μια φράση του Χριστού από την "επί του όρους ομιλία", ως εξής: "μακάριοι οι πτωχοί, ότι υμετέρα εστίν η βασιλεία του Θεού" (Λουκάς 6/ς: 20).»
Ο Μαυρομάγουλος εκτοξεύει ένα πελώριο ψεύδος. Ισχυρίζεται ότι η φράση του Χριστού "μακάριοι οι πτωχοί, ότι υμετέρα εστίν η βασιλεία του Θεού" (Λουκάς 6: 20) , ότι δήθεν ο Χριστός την είπε στην ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΟΜΙΛΙΑ !!! Ουδέν ψευδέστερον ! Την φράση αυτή ο Ιησούς την είπε σε ομιλία του σε πεδιάδα όχι στην επί του όρους ομιλία του…

« ᾿Εγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐξῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι καὶ ἦν διανυκτερεύων ἐν τῇ προσευχῇ τοῦ Θεοῦ.
 Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡμέρα, προσεφώνησε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, καὶ ἐκλεξάμενος ἀπ᾿ αὐτῶν δώδεκα, οὓς καὶ ἀποστόλους ὠνόμασε,  Σίμωνα, ὃν καὶ ὠνόμασε Πέτρον, καὶ ᾿Ανδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ᾿Ιάκωβον καὶ ᾿Ιωάννην, Φίλιππον καὶ Βαρθολομαῖον,  Ματθαῖον καὶ Θωμᾶν, ᾿Ιάκωβον τὸν τοῦ ᾿Αλφαίου καὶ Σίμωνα τὸν καλούμενον Ζηλωτήν,  ᾿Ιούδαν ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιούδαν ᾿Ισκαριώτην, ὃς καὶ ἐγένετο προδότης,  καὶ καταβὰς μετ᾿ αὐτῶν ἔστη ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν,  καὶ οἱ ὀχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο·  καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ, ὅτι δύναμις παρ᾿ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας.  Καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἔλεγε·μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.» Λουκάς 6: 12-20

Ο Λουκάς δεν αντιφάσκει προς τον Ματθαίο απλώς αναφέρεται σε άλλη ομιλία του Ιησού. 
Ο Λουκάς αναφέρεται σε ομιλία του Χριστού όταν Αυτός «καταβὰς (από του όρους)… ἔστη ἐπὶ τόπου πεδινοῦ». Ο Ματθαίος από την άλλη αναφέρεται στην λεγόμενη Επί του Όρους ομιλία  του Χριστού όταν Αυτός– «Ιδών δὲ τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος, καὶ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ,  καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς λέγων· μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» 
Ματθαίος 5:1-3

Έχουμε λοιπόν ΔΥΟ ομιλίες του Ιησού. Την φράση «μακάριοι οἱ πτωχοί» την είπε στην ομιλία του στην πεδιάδα. Και την φράση «μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι» την είπε στην ομιλία του στο όρος. Επιπλέον απόδειξη ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές ομιλίες είναι και το γεγονός ότι ο Λουκάς αναφέρει διαφορετικό αριθμό μακαρισμών από τον Ματθαίο.

2)    «δεν είπε ο Χριστός και τα δύο. Ένα από τα δύο είπε» ! Λάθος Μαυρομάγουλε ο Ιησούς είπε και τα δύο. Ταπεινώσου εμπρός στην Γραφή επιτέλους.

3)    «Είναι σαφές ότι τα λόγια του, μεταφέρθηκαν διαφορετικά, από τον έναν εκ των δύο Ευαγγελιστών» ! Το μόνο σαφές είναι Μαυρομάγουλε ότι έχεις μεγάλη έπαρση….. Δεν ντρέπεσαι καθόλου να αφήνεις υπόνοιες ότι κάποιος από τους Ευαγγελιστές μετέφερε διαφορετικά τα λόγια του Κυρίου; Νομίζεις ότι οι Ευαγγελιστές είναι σαν εσένα διαστροφείς των θείων λόγων ; Νομίζεις ότι όπως ισχυρίζεσαι ότι ο Πρωτόπλαστος Αδάμ είχε γονείς (!!!) έτσι θα πείσεις ότι τα Ευαγγέλια έχουν δήθεν λάθη τα οποία εσύ ανακαλύπτεις ;

4)    «μεσολάβησε η προσωπική κατανόηση του μεταφέροντος τον λόγο του Χριστού, και η μνήμη του.» Ξεχνάς Μαυρομάγουλε ότι μεσολάβησε και κάτι ΑΛΛΟ : « ὁ δὲ παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν» Ιωάννης 14:26.
ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΛΟΓΙΚΗ ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ ΜΑΥΡΟΜΑΓΟΥΛΟΥ…

Στο ίδιο κείμενο του ο κύριος Μαυρομάγουλος ανακαλύπτει όπως ισχυρίζεται και άλλο λάθος της Γραφής !

Γράφει ο Μαυρομάγουλος :  

«Γράφει ο Ματθαίος στο 27/κζ: 9: "Τότε επληρώθη το ρηθέν δια Ιερεμίου του προφήτου λέγοντος: Και έλαβον τα τριάκοντα αργύρια, την τιμήν του τετιμημένου ον ετιμήσαντο από υιών Ισραήλ"
Λοιπόν, ψάξτε όσο θέλετε τον Ιερεμία. Αυτό το εδάφιο δεν θα το βρείτε! Και ας γράφει ο Ματθαίος ότι το λέει ο Ιερεμίας. Πού είναι αυτό το εδάφιο; Βρίσκεται στον προφήτη Ζαχαρία! Γράφει ο Ζαχαρίας:
"και ερώ προς αυτούς: Ει καλόν ενώπιον υμών εστι, δότε στήσαντες τον μισθόν μου ή απείπασθε· και έστησαν τον μισθόν μου τριάκοντα αργυρούς" (Ζαχαρίας 11/ια: 12).
Είναι προφανές εδώ, ότι ο Ματθαίος έγραψε από μνήμης την προφητεία, και έκανε λάθος! Νόμιζε ότι την είχε διαβάσει στον Ιερεμία, αλλά την είχε διαβάσει στον Ζαχαρία!»
Κατάλαβες αγαπητέ αναγνώστη ; Ενώ ο Ματθαίος αναφέρεται στο ΡΗΘΕΝ (αυτό που έχει ειπωθεί – όχι απαραίτητα γραπτώς) του Προφήτου Ιερεμία ο Μαυρομάγουλος θεωρεί ότι ο Ματθαίος μπερδεύτηκε με την ΓΡΑΠΤΗ φράση του Ζαχαρία που όμως είναι διαφορετική από την αναφερόμενη ΡΗΣΗ του Ιερεμία!

Ευτυχώς ο Ζαχαρίας δεν ανέφερε τίποτα σχετικό με «Ναζωραίο» στο ΚΕΙΜΕΝΟ του, 
διότι ο πολύς κύριος Μαυρομάγουλος
διαβάζοντας το εδάφιο 

« καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται» Ματθαίος 2:23 θα ανακάλυπτε νέα ανακρίβεια του Ευαγγελιστού…!
____

ΠΗΓΗ:http://antiairetikos-vs-exeldim.blogspot.gr/2013/09/blog-post_22.html

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

Οι παραβάτες των Ιερών Θεσμών της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Οι παραβάτες των Ιερών Θεσμών της Ορθόδοξης Εκκλησίας.


Οι παραβάτες των Ιερών Θεσμών της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Κατά καιρούς γίνεται προσπάθεια εκ μέρους των Οικουμενιστών «Ορθοδόξων» να υποτιμήσουν την Ορθόδοξη μαρτυρία μας και την αντίθεσή μας στην νεωτεριστική πορεία τους. Για να πετύχουν το σκοπό τους χρησιμοποιούν διάφορες δικαιολογίες και χαρακτηρισμούς. Λένε, ότι η συμμετοχή τους στον Οικουμενισμό έχει σαν στόχο την ενότητα της πίστης που υποδεικνύει το Ευαγγέλιο και το παπικό ημερολόγιο που αποδέχθηκαν αποτελεί μια αστρονομική διόρθωση. Έτσι, μας χαρακτηρίζουν σαν εμπαθείς, οπισθοδρομικούς, πεισματάρηδες, αγραμμάτους, ζηλωτές της Ορθόδοξης πίστης αλλά χωρίς επίγνωση, σχισματικούς, αιρετικούς κλπ..   

    Προκειμένου λοιπόν, να κατανοήσουν οι ευσεβείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί που ακούνε αυτές τις δικαιολογίες για ποιό λόγο δεν δεχόμαστε να ταυτιστούμε με τους Οικουμενιστές και καταφρονητές της Ορθόδοξης παράδοσης, παραθέτουμε πιο κάτω τους σημαντικότερους κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι κανόνες αυτοί όπως και όλοι οι άλλοι δεν είναι εύρημα δικό μας αλλά ορίστηκαν από τους Αγίους Αποστόλους και θεοφόρους Πατέρες της Εκκλησίας.
    Το πιο χειρότερο είναι ότι τους κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας τους αποδέχονται και οι νεωτεριστές «Ορθόδοξοι» αλλά κρατούν μόνο όσους από αυτούς δεν αντιστρατεύονται στις επιδιώξεις τους.

1) 45ος Αποστολικός κανόνας:
 «Επίσκοπος ή πρεσβύτερος, ή διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον αφοριζέτω· ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρήσθω».
    Ο κανόνας αυτός με σαφήνεια λέει να αφορίζονται οι Ορθόδοξοι κληρικοί που προσεύχονται με αιρετικούς. Αν μάλιστα επιτρέψουν στους αιρετικούς να κάνουν κάποια ιερή τελετή αυτοί οι Ορθόδοξοι να καθαιρούνται.
    Οι Οικουμενιστές «Ορθόδοξοι» προσεύχονται με αιρετικούς; Και βέβαια προσεύχονται. Σήμερα μάλιστα έχουν καθιερώσει και κοινές τελετές προσευχής.


2) 10ος Αποστολικός κανόνας:
«Εί τις ακοινωνήτω, κάν εν οίκω συνεύξηται, ούτος αφοριζέσθω».
    Ακοινώνητον εδώ εννοεί ο κανόνας αυτόν που βρίσκεται εκτός Εκκλησίας, δηλαδή εκείνον που έχει αφοριστεί. Ορίζει λοιπόν ο κανόνας ότι ακόμη και αν κάποιος πιστός προσευχηθεί σε σπίτι με ακοινώνητον αυτός ο πιστός να αφορίζεται.
    Οι Οικουμενιστές «Ορθόδοξοι» πολύ συχνά συμπροσεύχονται με τους ακοινώνητους και αφορισμένους από την Εκκλησία αιρετικούς.

3) 65ος Αποστολικός κανόνας:
«Εί τις κληρικός, ή λαϊκός εισέλθοι εις συναγωγήν Ιουδαίων, ή αιρετικών προσεύξασθαι, ο μεν καθαιρείσθω, ο δε αφοριζέσθω».
    Για κανένα λόγο λέει ο κανόνας αυτός δεν πρέπει να προσεύχεται κάποιος πιστός σε συναγωγή Εβραίων ή σε Ναό αιρετικών. Αν κάποιος πράξει αυτό, ο κανόνας προστάζει αν είναι κληρικός να καθαιρείται, αν είναι λαϊκός να αφορίζεται.
    Ο κανόνας όμως δεν εμποδίζει τους από Ορθοδόξους Οικουμενιστές να προσεύχονται στους ναούς των αιρετικών.

4) 46ος Αποστολικός κανόνας προστάζει·
 «Επίσκοπον ή πρεσβύτερον, ή διάκονον, αιρετικών δεξαμένους βάπτισμα ή θυσίαν, καθαιρείσθω προστάσσομεν, τις γαρ συμφώνησις Χριστώ προς βελίαρ; ή τις μερίς πιστώ μετά απίστου».

    Οι Ιερείς των αιρετικών δεν έχουν Ιεροσύνη σύμφωνα με τους Αποστ. 68ος και οι συναφείς. Προστάζει ο κανόνας αυτός ότι αν κάποιος Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος κάνει δεκτό το βάπτισμα ή κάποια τελετή των αιρετικών να καθαιρείται.
    Οι Οικουμενιστές όμως παραδέχονται τα μυστήρια των αιρετικών αφού τελούν μικτούς γάμους οι οποίοι απαγορεύονται από τον 72ο κανόνα της 6ης Οικουμ. Συνόδου.


5) 1ος κανόνας της εν Αντιόχεια Συνόδου:
«Πάντας τους τολμώντας παραλύειν τον όρον της αγίας και μεγάλης Συνόδου της εν Νικαία συγκροτηθείσης επί παρουσία της ευσεβείας του Θεοφιλεστάτου Βασιλέως Κωνσταντίνου, περί της εορτής του σωτηριώδους Πάσχα, ακοινωνήτους και αποβλήτους είναι της Εκκλησίας…»

    Ο κανόνας αφορά την αλλαγή του ημερολογίου.  Την 24η Φεβρουαρίου 1582, ο Πάπας Γρηγόριος ο ΙΓ΄ αυθαίρετα αντικατέστησε το ημερολόγιο (Ιουλιανό) που θέσπισαν οι Πατέρες της Α΄ Οικουμ. Συνόδου με ένα νέο που δημιούργησαν οι αστρολόγοι του. Προς τιμή του ονομάστηκε το νέο αυτό ημερολόγιο Γρηγοριανό. Έτσι, εκτός από τους έως τότε αναθεματισμούς (12 φορές) που επέβαλε η Ορθόδοξη Εκκλησία στους Παπικούς, καταδικάστηκαν και από τον 1ος αυτόν κανόνα της εν Αντιόχεια Συνόδου αλλά και τους συναφείς με αυτόν.   

6) Συνοδικές καταδίκες του παπικού ημερολογίου:

α) Το 1583 στην Κωνσταντινούπολη επί Πατριάρχου Κων/λεως Ιερεμίου Β΄ του επονομαζόμενου Τρανού, ένα χρόνο μετά την εισαγωγή του Παπικού ημερολογίου στη Δύση, καταδικάστηκε συνοδικά η πράξη αυτή του Πάπα, παρόντος πλην των Συνοδικών Μητροπολιτών και των Πατριαρχών Αλεξανδρείας Σιλβέστρου και Ιεροσολύμων Σωφρονίου.
Συγκεκριμένα η απόφαση λέει:
«Σιγγίλιο Πατριαρχικής διατυπώσεως εγκυκλίου τοις απανταχού Ορθοδόξοις Χριστιανοίς, εις το μη παραδέχεσθαι το νεώτερον Πασχάλιον ή Καλενδάριον του καινοτομηθέντος μηνολογίου, αλλ’ εμμένειν τοις άπαξ και καλώς διατυπωθείσι παρά τοις αγίοις (318) τριακοσίοις δέκα οκτώ Θεοφόροις Πατράσι της Αγίας Οικουμενικής Πρώτης Συνόδου μετ’  επιτιμίου και Αναθέματος.
Έτος από Θεανθρώπου αφπγ΄ (1583)
Ίνδικτιώνος ΙΒ΄ Νοέμβριος Κ΄
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίας Β΄
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Σίλβεστρος
Πατριάρχης Ιεροσολύμων Σωφρόνιος
και οι λοιποί Αρχιερείς της Συνόδου παρόντες

β) Το 1593 στην Κωνσταντινούπολη επί Πατριάρχου Κων/λεως Ιερεμίου Β΄. Στη Σύνοδο παρευρέθηκαν και συναποφάσισαν οι Πατριάρχες Αλεξανδρείας Μελέτιος αντιπρόσωπος και του Αντιοχείας Ιωακείμ Ζ΄, Ιεροσολύμων Σωφρόνιος Δ΄, και σαράντα Αρχιερείς. Η Σύνοδος εξέδωσε 20 κανόνες ή κεφάλαια. Ο 8ος κανόνας κατεδίκασε για δεύτερη φορά την παπική καινοτομία του ημερολογίου.
    Έχει δε ως εξής:
Προς αποβολήν του Νεόυ Καλενδαρίου
 ήτοι της περί του Πάσχα των Λατίνων καινοτομίας.
«Απαρασάλευτον διαμένειν βουλόμεθα το τοις Πατράσιν διορισθέν περί του Αγίου και Σωτηρίου Πάσχα…Άπαντες οι τολμώντες παραλύειν τους όρους περί της Αγίας εορτής του Σωτηριώδους Πάσχα, Ακοινωνήτους και Αποβλήτους είναι της Εκκλησίας του Χριστού».
 Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίας Β΄
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μελέτιος
Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωακείμ
Πατριάρχης Ιεροσολύμων Σωφρόνιος
και οι λοιποί Αρχιερείς της Συνόδου παρόντες


γ) Επίσης το 1848 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Άνθιμος κάλεσε πατριαρχική σύνοδο στην οποία παρευρέθηκαν, οι τρείς άλλοι Πατριάρχες, ο Αλεξανδρείας Ιερόθεος, ο Αντιοχείας Μεθόδιος και ο Ιεροσολύμων Κύριλλος και δώδεκα Επίσκοποι.
    Η εγκύκλιος που εξέδωσε η σύνοδος μεταξύ άλλων λέει:
…«Κρατώμεν της ομολογίας ήν παρελάβομεν άδολον παρά τηλικούτων ανδρών αποστρεφόμενοι πάντα νεωτερισμόν ως υπαγόρευμα του Διαβόλου. Ο δεχόμενος νεωτερισμόν κατελέγχει ελλιπή την κεκηρυγμένην Ορθόδοξον πίστιν. Αλλ’  αύτη πεπληρωμένη ήδη εσφράγισται, μη επιδεχομένη μήτε μείωσιν, μήτε αύξησιν, μήτε αλλοίωσιν ήν τινα ούν και ο τολμών ή πράξαι ή συμβουλεύσαι ή διανοηθήναι τούτο, ήδη ηρνήθη την πίστιν του Χριστού, ήδη εκουσίως καθυπεβλήθη εις το αιώνιον ανάθεμα…..Άπαντες ουν οι νεωτερίζοντες ή αιρέσει ή σχίσματι εκουσίως ενεδύθησαν κατά τον ψαλμωδόν «κατάραν ως ιμάτιον…»
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Άνθιμος
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ιερόθεος
Πατριάρχης Αντιοχείας Μεθόδιος
Πατριάρχης Ιεροσολύμων Κύριλλος
και οι λοιποί Αρχιερείς της Συνόδου

δ) Το 1904 επί Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ του Γ΄ με εγκύκλιο που εξέφραζε την γνώμη όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, καταδικάστηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο και απερρίφθηκε κάθε ιδέα μεταρρύθμισης του Ιουλιανού ημερολογίου.  
«…αιδέσιμον είναι και έμπεδον το από αιώνων μεν ήδη καθωρισμένον, κεκυρωμένον δε τη διηνεκεί της Εκκλησίας πράξει πασχάλιον. Το δε υπερπηδήσαι κατά 13 ημέρας το ιουλιανόν ημερολόγιον και το εορτολόγιον ημών, ο παραφυλάσσομεν αμετακίνητον, υπ’  ουδενός επιβάλλεται λόγου, ούτε εκκλησιαστικού, ούτε επιστημονικού…»

Μετά από τις καταδικαστικές αυτές πράξεις κατά των Παπικών για την αλλαγή του ημερολογίου, το 1924 δέχθηκαν ορισμένες αυτοκέφαλες «Ορθόδοξες» Εκκλησίες την καινοτομία του Πάπα και εισήγαγαν την αναθεματισμένη ημερολογιακή μεταρρύθμιση στην λατρευτική ζωή της Εκκλησίας. Ίσως κάποιοι πουν ότι οι Εκκλησίες αυτές άλλαξαν το ημερολόγιο και όχι το Πασχάλιο. Αυτό είναι μια παγίδα για τους αφελείς. Διότι, ημερολόγιο και Πασχάλιο είναι συνυφασμένα στην Εκκλησία. Άλλωστε τι σημαίνει ότι δέχθηκαν το Γρηγοριανό ημερολόγιο και κράτησαν το Ιουλιανό πασχάλιο; Πρώτον, ότι αλλοίωσαν το πατροπαράδοτο Ιουλιανό ημερολόγιο και Πασχάλιο αφού παραδέχονται ότι πρόσθεσαν και ένα άλλο ημερολόγιο, δηλαδή ισχύει και γι’ αυτούς ο πιο πάνω 1ος κανόνας της εν Αντιόχεια Συνόδου. Δεύτερον, διασαλεύεται ο πασχάλιος κύκλος της Εκκλησίας. Για παράδειγμα μετά την εορτή του Τιμ. Σταυρού (14 Σεπτ.) την δεύτερη Κυριακή αρχίζει να διαβάζεται το Ευαγγέλιο του Ευαγγελιστού Λουκά. Αφού λοιπόν οι νεοημερολογίτες εορτάζουν την Ύψωση του Τιμ. Σταυρού  με το Γρηγοριανό ημερολόγιο άρα και η ανάγνωση του Λουκά αρχίζει νωρίτερα και φυσικά τελειώνει νωρίτερα (καταργούνται ευαγγελικά αναγνώσματα). Επίσης, από τον Πασχάλιο κύκλο εξαρτάται η νηστεία των Αγ. Αποστόλων η οποία πολλές φορές εκμηδενίζεται εξ αιτίας του Γρηγοριανού ημερολογίου.

Τέλος, ίσως κάποιος ρωτήσει. Υπάρχουν και Εκκλησίες που δεν έχουν αλλάξει το ημερολόγιο αλλά διατηρούν το Ιουλιανό. Πράγματι υπάρχουν, αλλά έχουν εκπέσει από την Ορθόδοξη πίστη διότι συμμετέχουν στον Οικουμενισμό. Φορέας της Ορθόδοξης πίστης είναι μόνο η Εκκλησία εκείνη που δεν συμμετέχει στον Οικουμενισμό ούτε έχει αλλάξει το Ιουλιανό ημερολόγιο
πηγη http://www.omologitis.org

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

" Παράδεισος είναι η αγάπη του Θεού..."


" Παράδεισος είναι η αγάπη του Θεού..."


αββά Ισαάκ Σύρου

Παράδεισος είναι η αγάπη του Θεού. Μέσα σ’ αυτήν υπάρχει η τρυφή όλων των μακαρισμών. Σ’ αυτόν τον παράδεισο ο μακάριος Παύλος τράφηκε με υπερφυσική τροφή. Και αφού γεύθηκε εκεί το ξύλο της ζωής, έκραξε λέγοντας: «αυτά που μάτι δεν τα είδε, ούτε αυτί τα άκουσε, κι ούτε που τα’ βαλε ο λογισμός του ανθρώπου, όσα ετοίμασε ο Θεός για κείνους που τον αγαπούν» (1 Κορ. 2, 9). Από αυτό το ξύλο της ζωής εμποδίστηκαν ο Αδάμ με τη συμβουλή του διαβόλου.

Το ξύλο της ζωής είναι η αγάπη του Θεού, από την οποία εξέπεσε ο Αδάμ και δεν μπόρεσε πια να χαρεί, παρά δούλευε και έχυνε τον ιδρώτα του στη γη των αγκαθιών. Όσοι στερήθηκαν την αγάπη του Θεού, δηλ. τον παράδεισο, τρώνε με την εργασία τους, μέσα στ’ αγκάθια, το ψωμί του ιδρώτα, και αν ακόμη βαδίζουν στον ίσιο δρόμο των αρετών. Είναι το ψωμί που επέτρεψε ο Θεός στον πρωτόπλαστο να φάει μετά την έκπτωσή του. Μέχρι να βρούμε λοιπόν την αγάπη, η εργασία μας είναι στη γη των αγκαθιών και μέσα σ’ αυτά σπέρνουμε και θερίζουμε, κι ας είναι ο σπόρος μας σπόρος δικαιοσύνης. Συνέχεια, λοιπόν, μας κεντάνε τα αγκάθια και, όσο και να δικαιωθούμε, ζούμε μέσα σ’ αυτά με τον ιδρώτα του προσώπου μας.Όταν όμως μέσα στον έμπονο και δίκαιο αγώνα μας, βρούμε την αγάπη του Θεού, τρεφόμαστε με ουράνιο άρτο και δυναμώνουμε, χωρίς να εργαζόμαστε με αγωνία και χωρίς να κουραζόμαστε, όπως οι χωρίς αγάπη άνθρωποι. Ο ουράνιος άρτος είναι ο Χριστός, που ήρθε κάτω σε μας από τον ουρανό και δίνει στον κόσμο την αιώνια ζωή. Και αυτή η ζωή είναι η τροφή των αγγέλων.Όποιος βρήκε των αγάπη, κάθε μέρα και ώρα τρώγει το Χριστό κι από αυτό γίνεται αθάνατος (Ιω. 6, 58). Διότι «ο τρώγων – λέει - από τον άρτο που εγώ θα του δώσω, ποτέ (“εις τον αιώνα”) δε θα πεθάνει». Μακάριος λοιπόν είναι εκείνος που τρώγει από τον άρτο της αγάπης, που είναι ο Ιησούς. Ότι βέβαια, αυτός που τρώγει από την αγάπη, τρώγει το Χριστό, το Θεό των πάντων, το μαρτυρεί ο απόστολος Ιωάννης, όταν λέει ότι «ο Θεός είναι αγάπη» (1 Ιω. 4, 8). Λοιπόν όποιος ζει στην αγάπη, λαμβάνει από το Θεό ως καρπό τη ζωή, και σ’ αυτό τον κόσμο οσφραίνεται από τώρα εκείνο τον αέρα της ανάστασης, στον οποίο εντρυφούν οι κοιμηθέντες δίκαιοι.

Τα τρία κλειδιά του Παραδείσου


Τα τρία κλειδιά του Παραδείσου


Συχνά οι
 χριστιανοί πέφτουν στην παγίδα της μονομέρειας. Δέχονται μερικά πράγματα, ενώ άλλα, πού είναι εξίσου σημαντικά και αναγκαία, τα απορρίπτουν. Αυτό συμβαίνει και στις σχέσεις τους με τους άλλους. Καθέναν που δεν είναι ενταγμένος στη δική τους μονομερή αντίληψη, τον κατακρίνουν με πικρό σχολιασμό και τον διασύρουν.
Οι χριστιανοί πρέπει να είναι ανοιχτοί και να αποδέχονται όλα όσα απορρέουν από το Ευαγγέλιο και τη ζωή της Εκκλησίας γενικότερα, για να μπορούν να αποφεύγουν την παγίδα της μονομέρειας...

Βέβαια τους αδύνατους πνευματικά ανθρώπους και ιδίως εκείνους πού δεν έχουν ωριμότητα, η οδός της μονομέρειας τους διευκολύνει και τους προφυλάσσει. Αυτό όμως δεν είναι ορθό, γιατί μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να βοηθάει, αλλά γρήγορα θα δημιουργήσει προβλήματα. Οι χριστιανοί πρέπει να γνωρίζουν όσο πιο πληρέστερα γίνεται τον τρόπο τής πνευματικής ζωής.

Στο σημείο τούτο μεταφέρω τα όσα μου έγραψε ένας γνωστός μου κληρικός, τα όποια νομίζω ότι συμπληρώνουν το θέμα. Διηγείται λοιπόν ο εν Χριστώ αδελφός: «Κάποτε ανεβαίνοντας προς τα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους συνάντησα ένα Ρώσο ιερομόναχο, ο οποίος μεταξύ των άλλων μου είπε και τα εξής: "Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η πόρτα του Παραδείσου έχει τρεις κλειδαριές και για να ανοίξει πρέπει συγχρόνως να μπουν τρία κλειδιά, όπως ανοίγουν οι πόρτες στα σκευοφυλάκια των μοναστηριών. Το πρώτο κλειδί είναι της ορθοδόξου πίστεως. Το δεύτερο κλειδί είναι τής μυστηριακής ζωής και το τρίτο είναι των καλών έργων της αρετής. Εάν λείψει ένα από τα τρία κλειδιά, η πόρτα του Παραδείσου δεν ανοίγει. Γι' αυτό πρέπει όλοι μας, κληρικοί και λαϊκοί να μην αρκούμεθα στην ορθόδοξη πίστη ή στη μυστηριακή ζωή ή μόνο στην ενάρετη διαγωγή. Έχοντας επίγνωση θα πρέπει να αγωνισθούμε μεθοδικά, ώστε να γίνουμε κάτοχοι και των τριών κλειδιών". Ομολογώ ότι έμεινα κατάπληκτος από το παράδειγμα του Γέροντα».
Από το βιβλίο του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση,
ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ ΨΥΧΗΣ, Κείμενα για την Πνευματική Ζωή, σελ. 87-88.
thriskeftika.blogspot.com