Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017

Μ. Ἀθανασίου “Λόγος περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου, καὶ τῆς διὰ σώματος πρὸς ἡμᾶς ἐπιφανείας Αὐτοῦ” Κείμενο-θεολογικά σχόλια



1. Ατάρκως ν τος πρ τούτων κ πολλν λίγα διαλαβόντες περ τς τν θνν περ τὰ εδωλα πλάνης κα τς τούτων δεισιδαιμονίας, πς ξ ρχς τούτων γέγονεν ερεσις, τι κ κακίας ο νθρωποι αυτος τν πρς τὰ εδωλα θρησκείαν πενό-ησαν1· λλὰ γὰρ χάριτι Θεο σημάναντες λίγα κα περ τς θειότητος το Λόγου το Πατρς κα τς ες πάντα προνοίας κα δυνάμεως ατο· κα τι γαθς Πατρ τούτ τὰ πάντα διακοσμε, κα τὰ πάντα π᾿ ατο κινεται, κα ν ατ ζωοποιεται· φέρε κατὰ κολουθίαν, μακάριε κα ληθς φιλόχριστε, τ περ τς εσεβείας πίστει κα τὰ περ τς νανθρωπήσεως το Λόγου διηγησώμεθα, κα περ τς θείας ατο πρς μς πιφανείας δηλώσωμεν· ν ουδαοι μὲν διαβάλλουσιν, λληνες δὲ χλευάζουσιν, μες δὲ προσκυνομεν· ν᾿ τι μλλον κ τς δοκούσης ετελείας το Λόγου μείζονα κα πλείονα τν ες ατν εσέβειαν χς. σ γὰρ παρὰ τος πίστοις χλευάζεται, τοσούτ μείζονα τν περ τς θεότητος ατο μαρτυρίαν παρέχει· τι τε μ καταλαμβάνουσιν νθρωποι ς δύνατα, τατα ατς πιδείκνυται δυνατά· κα ς πρεπ χλευάζουσιν νθρωποι, τατα ατς τ αυτο γαθότητι επρεπ κατασκευάζει· κα σοφιζόμενοι ο νθρωποι ς νθρώπινα γελσι, τατα ατς τ αυτο δυνάμει θεα πιδείκνυται, τν μὲν τν εδώλων φαντασίαν τ νομιζομέν αυτο ετελεί διὰ το σταυρο καταστρέφων, τος δὲ χλευάζοντας κα πιστοντας μεταπείθων φανς, στε τν θειότητα ατο κα δύναμιν πιγινώσκειν. Ες δὲ τν περ τούτων διήγησιν, χρεία τς τν προειρημένων μνήμης· να κα τν ατίαν τς ν σώματι φανερώσεως το τοσούτου κα τηλικούτου πατρικο Λόγου γνναι δυνηθς, κα μ νομίσς τι φύσεως κολουθί σμα πεφόρεκεν Σωτήρ2· λλ᾿ τι σώματος ν τ φύσει, κα Λόγος πάρχων, μως κατὰ φιλανθρωπίαν
1 Στό εσαγωγικό ατό σημεο Μ. θανάσιος, συνδέοντας τό παρόν ργο μέ τό προηγούμενο Κατὰ λλήνων, καταγράφει τήν ατία τς μφάνισης τς εδωλολατρείας. τελευταία φείλει τήν μφάνισή της στήν προαίρεση καί πινόηση το νθρώπου, ποος κινήθηκε φ’ αυτο καί δη-μιούργησε λλον θεό ντί το μοναδικο καί δημιουργο Θεο. μφάνιση τν εδώλων δέν προέρχεται πό τόν Θεό, λλά πό τόν διο τόν νθρωπο, ποος πραξε τοιουτοτρόπως «κ κα-κίας». πί το προκειμένου διακρίνεται δημιουργός Θεός, ποος ς «ν» καί γαθός ,τιδή-ποτε δημιουργε εναι καλό, πό τόν φευρέτη νθρωπο, ποος, παραγνωρίζοντας καί παραθεω-ρώντας τό καλό τς δημιουργίας, πινοε γιά τόν αυτό του κάτι ντελς διαφορετικό πό ατό πού προνόησε γιά ατόν Θεός. πομένως, κακία, ς ντελς διάφορη πό τά δημιουργήματα το Θεο καί νύπαρκτη, διότι δέν προέρχεται πό ατόν, ποτελε ξεκάθαρα πινόηση το νθρώπου καί εναι ατία πού ξωθε τόν νθρωπο στά εδωλα. πισήμανση το «πενόησεν» καί τς ντωνυμίας «αυτος» ναδεικνύει ατή τήν ννοια, τι δηλαδή νθρωπος δέν πορεύεται στή γνώση το καλο, λλά ατοβούλως πινοε καί φαντασιώνεται γιά τόν αυτό του ατό πού δέν πάρχει καί, πομένως, πως νύπαρκτο παραμένει τό κακό, φαντασίωση καί πινόηση παρα-μένουν καί τά εδωλα.
2 Μ. θανάσιος, πρός ποφυγήν τυχόν προσάρτησης τν νθρωπίνων πί τς θεότητας, λλά καί πρός νάδειξη το σκοπο τς νσαρκης φανέρωσης το Θεο Λόγου, διευκρινίζει τι ν νανθρώπηση το Λόγου δέν ταν να φυσικό γεγονός γιά τόν Θεό, πραγματοποιήθηκε γιά τήν πίτευξη τς σωτηρίας το νθρώπου. Τό τι, δηλαδή, Θεός προσέλαβε καί νθρώπινο σμα, δέν κλαμβάνεται ς φυσικό πακόλουθο γι’ ατόν, λλά ς περφυσικό καί πέρλογο νεκα το καλ-λίστου δημιουργήματός του, τόν νθρωπο. Θά μποροσε δέ νά σημειωθε, τι ν προκειμένω ερός συγγραφέας δέν κλαμβάνει τήν νανθρώπηση ς να οτως λλως ναγκαστικό καί φυσιολογικό γεγονός γιά τόν Θεό, λλά προσδιορίζει τήν ννοια τς κατ’ οκονομίαν σαρκώσεως ς κάτι πού γινε ξαιρετικς καί κουσίως κατά τήν γαθότητα καί φιλανθρωπία το Θεο καί μέ σκοπό τή σωτηρία το πεπτωκότος νθρώπου. σωτηριολογική, δηλαδή, προοπτική το νθρώπου ποτελε τήν κατ’ ξοχήν ατία τς θείας νανθρώπησης. Ατό ναδεικνύει καί ντίθεση πού κα-ταγράφεται, τό τι δηλαδή σώματος φανερώθηκε νσώματος, γεγονός πού ντείνει τόσο τήν
1
κα γαθότητα το αυτο Πατρός, διὰ τν μν σωτηρίαν, ν νθρωπίν σώματι μν πεφανέρωται. Πρέπει δὲ ποιουμένους μς τν περ τούτου διήγησιν, πρότερον περ τς τν λων κτίσεως κα το ταύτης Δημιουργο Θεο επεν, να οτως κα τν ταύτης νακαίνισιν π το κατὰ τν ρχν ατν δημιουργήσαντος Λόγου γεγενσθαι ξίως ν τις θεωρήσειεν. Οδὲν γὰρ ναντίον φανήσεται, ε δι᾿ ο ταύτην δημιούργησεν Πα-τήρ, ν ατ κα τν ταύτης σωτηρίαν εργάσατο3.
οσιαστική διάκριση σο καί τήν ναγκαία γιά τόν νθρωπο νωση τς θεότητας καί νθρω-πότητας στό πρόσωπο το θείου Λόγου.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΚΑΙ ΚΡΑΥΓΗ ΠΟΝΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ 2. Ο ΙΕΡΟΣ ΚΛΗΡΟΣ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΕ. Α) ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΗΣ: ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΣΙΩΠΗΣΟΥΜΕ. ΘΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΜΑΣ… Β) ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΤΙΜΟΘΕΟΥ Γ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΙΕΡΕΩΣ


ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ

Ὦ εὐλαβεὶς μοναχοί, δὲν σᾶς τρομάζει ἡ σημερινὴ κατάστασις τοῦ Ἁγίου Ὄρπ. Αυγουστους; Ἐξεγερθῆτε. Οἱ πραεῖς γενῆτε μαχηταί (Ἰωὴλ δ΄ 11). Ὡς εἶς ἄνθρωπος ἀγωνισθῆτε μέχρις αἵματος, μέχρι διωγμῶν καὶ μαρτυρίου, νικήσατε τὸ κακόν, ἐντείνετε ὅλας τὰς πνευματικάς σας δυνάμεις, ἐκμεταλλευθῆτε μέχρι διλέπτου ὅλον τὸν ἀμύθητον ὑλικὸν καὶ πνευματικὸν πλοῦτον ποὺ περικλείει ἡ ἱερᾶ σας γῆ, καὶ τότε ἡ Ἔρημος καὶ πάλιν πνευματικῶς θὰ κυβερνήση τὸν κόσμον. Ναί! Τὸ πιστεύομεν ἀκραδάντως. Καὶ ἔστω τὸ παρὸν ὡς κραυγὴ πόνου διὰ τὴν ἐν Ἁγίω Ὄρει θλιβερὸν κατάστασιν καὶ τελευταία φωνὴ ἐπὶ τῆ λήξει τῶν ἑορτῶν τῆς χιλιετηρίδος (963-1963).

d472. Ο ΙΕΡΟΣ ΚΛΗΡΟΣ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΕ

α) Ο π. Ιωάννης Κατής στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ για το νόμο περί αλλαγής φύλου.
Θα μας βρουν μπροστά τους. Δεν θᾳ σιωπήσουμε τώρα, όπως μᾶς λέει ὁ μακαριώτατος. Θα σηκώσουμε όλοι το ανάστημά μας, κλήρος και λαός. Περιμένει ο λαός έναν Ελληνα για να ξεσηκωση
——————

—————–
β. ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΤΙΜΟΘΕΟΥ Γ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ

Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΙΕΡΕΩΣ

Εἶμαι ἕνας ἁπλὸς παπᾶς καὶ θέλω δημόσια νὰ ἐκφράσω τὴ θλίψη μου γιὰ τὰ ὅσα γίνονται τὶς τελευταῖες ἡμέρες στὸ δύστυχο τόπο μας. Δὲν ἔχω τὴ διάθεση νὰ διαλεχθῶ μὲ κανέναν. Καταθέτω τὴν ἄποψή μου καὶ ἀδιαφορῶ ἂν ἀρέσῃ ἢ δὲν ἀρέσῃ. Ἔναντι τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, ξέρω ὅτι οἱ ἀπόψεις μου εἶναι σωστές. Ἔναντι τοῦ νόμου τῶν ἀνθρώπων … ξέρω ὄτι εἶναι λανθασμένες. Δὲν μὲ νοιάζει …
Λυποῦμαι γιὰ τοὺς Ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες
ποὺ – πλὴν ἐλαχίστων – ὅτας τοὺς ρωτᾶς, δὲν ἀπαντοῦν. Τοὺς φαντάζομαι νὰ χαίρονται τὴν ἐξουσία τους καθισμένοι στοὺς ὑψηλοὺς θρόνους τους καὶ νὰ χαϊδεύουν αὐτάρεσκα τὸ ἐγκόλπιό τους. Πολλὰ θέλω νὰ τοὺς εἰπῶ ἀλλὰ δὲν ἔχουν ὄρεξη νὰ μ’ ἀκούσουν. Τὰ ποίμνιά τους κατασπαράσσονται ἀπὸ ποικίλους «λύκους» καὶ ὅπως εἶπε ὁ Κύριος, «οὐ μέλει αὐτοῖς περὶ τῶν προβάτων». Ἀνησυχοῦν μόνον, ὅταν ἀμφισβητῇται τὸ «ἀλάθητό» τους καὶ ὅταν κάποιοι μικροὶ «παπᾶδες» κάνουν κάποιες μικρὲς καὶ ἀσήμαντες ἐκτροπές. Δηλαδὴ ἐξευτελισμὸς τοῦ … κατώτερου.
Ἐκεῖ, ποὺ – κατὰ τὴν ταπεινή μου γνώμη – θὰ ἔπρεπε νὰ «κραδαίνουν» τὶς πατερίτσες τους καὶ νὰ ἀφορίζουν καὶ νὰ καθαιροῦν σύμφωνα μὲ τοὺς αἰώνιους Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας, τοὺς βλέπω νὰ τηροῦν ἔνοχη σιωπή. Ὅταν οἱ Ἅγιοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπερασπίζονταν μὲ τὸ αἷμα τους καὶ θυσίαζαν τοὺς θρόνους τους, γιὰ τὶς αἰώνιες Ἀλήθειες τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, αὐτοί, μὴ διαθέτοντας τίποτε κοινὸ μὲ Ἐκείνους, χαίρονται παρέα μὲ τοὺς ὑβριστές καὶ δὲν ἔχουν διάθεση νὰ τοὺς ἐγκαλέσουν γιὰ τίποτε. Σκέπτομαι ὅτι μεθαύριο τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ὅλοι αὐτοὶ οἱ προδότες καὶ ἀρνητὲς τῶν «ὁσίων καὶ τῶν ἱερῶν», θὰ γίνονται ὑποδεκτοὶ ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους μας στὶς Ἐκκλησίες καὶ μάλιστα σὲ τιμητικὲς θέσεις, καὶ νιώθω ὅτι θὰ μᾶς δείχνουν μὲ τὸν ἀπαίσιο τρόπο τους, ὅτι ἄδικα τοὺς «θίξαμε» ἐμεῖς οἱ «ρομαντικοὶ καὶ ἀναχρονιστικοί», γιὰ τὴν ἀντίχριστη συμπεριφορά τους.
Λυποῦμαι γιὰ τοὺς πολιτικούς μας ἡγέτες.
Ἀπὸ τὸν «ὑψηλότατο» πρόεδρο τῆς δημοκρατίας ἕως καὶ τὸν τελευταῖο βουλευτάκο. Ναί,  καὶ τὸν πρόεδρο τῆς δημοκρατίας, ποὺ γιὰ ἄλλα μικρὰ καὶ ἀσήμαντα πράγματα, περισσεύουν τὰ λόγια στὸ στόμα του, ἐνῶ αὐτὲς τὶς ἡμέρες, χάθηκε ἀπὸ τὸ προσκήνιο. Ἐρωτῶ λοιπόν, ἂν ἀναλογίσθηκαν τὸ πολλαπλὸ ἔγκλημα ποὺ ἔκαναν πρὶν λίγες μέρες στὴ βουλή. Στὸ «ναὸ τῆς δημοκρατίας», ὅπως τοὺς ἀρέσει νὰ τὴν ἀποκαλοῦν. Ἀκούω ὅμως τὰ γέλια τους στοὺς διαδρόμους τῆς βουλῆς. Μοὺ θυμίζουν ἐκείνους τοὺς κακοποιούς, ποὺ ἀφοῦ διαπράξουν τὴν ὅποια ἀτιμία τους, χαίρονται καὶ ἀλληλοκολακεύονται γιὰ τὰ βρωμερά τους κατορθώματα. Σκέπτονται ὅτι ὁ παχυλός τους μισθὸς θὰ πάρῃ καὶ τὴν ἀνάλογη αὔξηση, ἀπὸ ‘κείνους ποὺ θὰ τοὺς πριμοδοτήσουν μὲ ‘κεῖνα ποὺ στέρησαν καὶ στεροῦν ἀπὸ τοὺς «περήφανους» συνταξιούχους καὶ τοὺς ἥρωες πολυτέκνους. Ὅλους τοὺς «πελᾶτες» τῆς βουλῆς, καὶ ‘κείνους ποὺ ὑπερψήφισαν καὶ ‘κείνους ποὺ «καταψήφισαν»… Ὁ κόσμος δὲν «τρώει κουτόχορτο»! Ξέρουμε γιατὶ καταψήφισαν. Ἐκλογὲς ἔρχονται, καὶ σύμφωνα μὲ τὰ γκάλοπς τὸ 77% τοῦ λαοῦ διαφωνεῖ μὲ τὰ ὑπερψηφισθέντα. Ἔχουν νὰ κερδίσουν μὲ τὶς δῆθεν διαφωνίες τους. Ἂν ὁ λαὸς θυμόταν, δὲν θὰ τολμοῦσαν νὰ κυκλοφοροῦν. Δυστυχῶς ὅμως ὁ λαὸς ξεχνάει. Σὰν τὸ σκύλο … ποὺ ὅσο τοῦ ρίχνεις κόκκαλα, ξεχνάει τὸ ξύλο ποὺ τρώει ἀπὸ τὸ ἀφεντικό του καὶ τοῦ φιλάει τὰ χέρια. Ἂν εἶχαν λίγο ἔστω φιλότιμο καὶ λίγη αὐτο-ειλικρίνεια, θὰ ἔπρεπε, ἀφοῦ ἀναλογισθοῦν τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν διαπράξει στὴν πίστη καὶ στὸν τόπο μας, νὰ φύγουν καὶ νὰ κρυφτοῦν. Κατηγοροῦν τὴν «χούντα» ποὺ κάποτε οἱ περισσότεροι ἀπὸ δαύτους τὴν προσκυνοῦσαν καὶ τὴν χιλιο-επαινοῦσαν! Τοὺς ἐρωτῶ ὅμως, τὰ ὅσα γίνονται σήμερα εἶναι μικρότερα καὶ λιγότερα ἀπὸ ὅσα ἔκανε τότε ἡ δικτατορία; Ξέρω, εἶναι ἐντολὴ δοσμένη ἀπ’ ἔξω, νὰ προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείθουν ὅτι ἔχουμε … δημοκρατία (τρομάρα μας!!!), ὅμως τὸ ξέρουν καὶ αὐτοὶ ἀλλὰ τὸ βιώνουμε καὶ ἐμεῖς, ὅτι τὴν στυγνότερη δικτατορία, σήμερα τὴν περνοῦμε! Καὶ ὅταν κάποια μέρα, ποὺ ἴσως ὁ Κύριος ἀνατρέψει ὅλη αὐτὴ τὴν σάπια καὶ βρωμερὴ κατάσταση, ὅλοι αὐτοὶ οἱ δῆθεν …., θὰ μᾶς παρουσιάζονται, ἀναθεματίζοντες ἐκεῖνα ποὺ ὑπηρέτησαν, καὶ ὑποσχόμενοι καινούργιες ἰδανικὲς μέρες. «Οὐαὶ ὑμῖν»!
Λυποῦμαι γιὰ τὴν δικαστικὴ ἐξουσία.

ΟΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΚΑΡΠΟΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ 1. ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΛΟΥΜΠΕΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ (ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ) 2. ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ (ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΦΩΤΗ ΒΕΖΥΝΙΑ)


ΟΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΚΑΡΠΟΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

————————-

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΛΟΥΜΠΕΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

___
________________

Αγανακτηση

Γράφει ο π. Φώτιος Βεζύνιας
Μία πνευματική μου θυγατέρα μου διηγήθηκε το εξής γεγονός. Φίλη της έχει την καλή συνήθεια κάθε βράδυ να κάνουν το απόδειπνο με τον μικρό της γιο. Τρίτη ή Τετάρτη τάξη Δημοτικού ο μικρός.  Λοιπόν προχθές πριν την προσευχή, της λέει ο μικρός Νικολάκης.
-Μια στιγμή μαμά…
Η μητέρα έμεινε να τον παρακολουθεί. Ο μικρός πήγε στο μπάνιο έβγαλε τις κάλτσες και έπλυνε τα ποδαράκια του.
Τι έκανες παιδί μου;  τον ρώτησε η μητέρα του.

Και εκείνος όλο απάθεια, της απαντά.
Κοίτα η μουσουλμάνοι πλύνουν τα πόδια πριν την προσευχή…
Το ακούσατε εσείς οι «Μεγάλοι»  και «Τρανοί»;…
Ποιος θα αναλάβει τώρα να ξεμπολιάσει τα άκαρπα «μπόλια» με τα οποία θα μπολιαστούν ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά… μέσα από το μάθημα των θρησκευτικών έτσι όπως με «υπερηφάνεια» θελήσατε να μας πείσετε ότι καταφέρατε να το διαμορφώσετε, με τον περίφημο διάλογό σας με τους «σοφούς» της κυβέρνησης;
Οι  διεκδικήσεις  και οι κινητοποιήσεις έπρεπε να γίνουν όταν έπρεπε…
Και το πιο σημαντικό…

έπρεπε να γίνουν γιγαντιαίες «κινητοποιήσεις», για την ανατροπή της λαίλαπας του οικουμενισμού, έτσι όπως την θεσμοθέτησε η Κρήτη.
Γιατί από κει, αν δεν το καταλάβατε, ξεκινάει το τσουνάμι του συγκρητισμού. Από εκεί πηγάζουν και οι «σοφίες» του μαθήματος των νέων θρησκευτικών.
Τώρα… ένας Θεός μόνο… σώζει και διασώζει…
Ο Άγιος Θεός σώζει και διασώζει… και την Αλήθεια της Πίστεως, και την εξ’ αυτής  της Αληθείας, την Αλήθεια της υπάρξεώς μας.. Μόνο εκ Θεού αυτή η δυνατότητα.
Και δεν έφταναν όλα αυτά!!!.. φρόντισαν κάποιοι…. φιλάνθρωποι!!!… πατώντας πάνω στην μνημειώδη ανοχή μας… συνειδητά ή ασυνείδητα… – δεν με νοιάζει το πως.. το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.. – φρόντισαν λοιπόν οι «Μεγάλοι», οι «Τρανοί».. και οι «Σοφοί»… και για κάτι άλλο… Αυτά τα παιδιά, που χωρίς την Αλήθεια της Πίστεως, σε λίγο δεν θα έχουν Θεό… να μην είναι «σίγουρα» ούτε για το φύλο τους… Να μην είναι σίγουρα αν είναι αγόρια ή κορίτσια.. !!!
Στα μαθηματικά λέμε ότι τα σημεία αναφοράς, είναι ότι ό,τι πιο σημαντικό. Και σας ερωτώ αν χαθεί το σημείο αναφοράς που είναι το «άρσεν» και «θήλυ»… που θα πορευθεί το παιδάκι μέσα από τον βομβαρδισμό των πληροφοριών;  Μήπως δεν είδατε την τελευταία διαφήμιση, γνωστού πολυκαταστήματος, σχετική με την ύπαρξη των «ζευγαριών»;
Αυτό που επιτελείται στην πατρίδα μας, είναι έγκλημα.  Όσοι ήμασταν δάσκαλοι, και ο γράφων υπήρξε τέτοιος, όσοι λοιπόν ήμασταν δάσκαλοι, γνωρίζουμε καλά το πέλαγος των ανασφαλειών μέσα στο οποίο ταξιδεύει η παιδική και η εφηβική ψυχούλα…
Ποιός έχει το δικαίωμα να φορτώνει τις παιδικές ψυχούλες με τέτοια ανίερα βάρη; Χάθηκε η ντροπή από τούτο τον τόπο;
Και αν υπάρχει, μία στις δέκα χιλιάδες, «εγγενής ανωμαλία», με ποιό δικαίωμα αφήνεται να απειληθεί  η  ψυχική ισορροπία του συνόλου των μικρών παιδιών;
Συναισθάνομαι την απόγνωση των γονέων όλων των μικρών παιδιών. Συναισθάνομαι το ομιχλώδες «υπαρξιακό και πνευματικό τοπίο», στο οποίο με το ζόρι βάζουν αυτά τα παιδάκια οι «αφεντάδες» αυτού του τόπου, να ταξιδέψουν… με νόμους «άνομους».
Στη χώρα μας, στη χώρα όπου η Θεία Χάρις για αιώνες ενεργεί…. επιτελείται  προδοσία.
Για κινητοποιήσεις είναι πια αργά.
Αργά για κροκοδείλια δάκρυα…..
Αν θέλετε είναι ώρα για δάκρυα ειλικρινούς μετανοίας.
Μήπως και μας λυπηθεί ο Άγιος Τριαδικός Θεός.
Αμήν.

Λυπημένος και θυμωμένος.
π. Φώτιος Βεζύνιας

Αγανακτηση

——————————————–

Κάντε Προσευχή καί θά δεῖτε θαύματα!


Έχουμε μεγάλο και σκληρό αγώνα
Πρέπει να νικηθούν οι δαίμονες
Και πρέπει να νικήσει ο χριστιανισμός
Η Ελπίδα σας στο Θεό!
Να έχεις πίστη στο Θεό και να κάνεις προσευχή και ο Θεός θα βοηθήσει περισσότερο από δικηγόρους και περισσότερο από ανθρώπους. Του κόσμου τους ανθρώπους να έχεις, άμα ο Θεός δεν θέλει, δεν γίνεται τίποτα. Όσα και να πούμε, χιλιάδες κηρύγματα να ακούσετε, αν δεν έρθει το άγιο Πνεύμα για να μας στερεώσει, να μας στηρίξει και να μας βοηθήσει, αν δεν έρθει η χάρις του Θεού, τίποτε δεν κάνουμε. Γι’ αυτό λέει ο απόστολος Παύλος· «Αυτός δε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός  και ο Θεός και πατήρ ημών, ο αγαπήσας ημάς και δους παράκλησιν αιωνίαν και ελπίδα αγαθήν εν χάριτι, παρακαλέσαι υμών τάς καρδίας και στήριξαι υμάς εν παντί λόγω και έργω αγαθώ» (Β Θεσ. 2,16-17).
Σας τα είπα αυτά, λέει, και παρακαλώ το Θεό να σας στηρίξει, να σας δυναμώσει, να σας βοηθήσει για να μην πέσετε στην αμαρτία.
Πέτρος να είσαι, Παύλος να είσαι, ασκητής Αντώνιος να είσαι στα βουνά να πας, μην έχεις αυτοπεποίθηση. Να φοβάσαι τον εαυτό σου και να μην του έχεις εμπιστοσύνη. Ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας. Οι άλλοι δεν μπορούν τόσο να σε βλάψουν, όσο μπορείς να βλάψεις εσύ τον εαυτό σου, με τις βλακείες σου, με τις ανοησίες σου, με τα εγκλήματα σου, με τις απατεωνιές σου και με τα σφάλματά σου. Εσύ λοιπόν είσαι ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού σου.
Να μην έχουμε ποτέ εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, αλλά να παρακαλούμε το Θεό για να μας στερεώσει στην πίστη. Γιατί αν έρθει κανένας διωγμός εδώ πέρα –και προφητεύω ότι θα έρθει–, θα γίνουν φοβερά πράγματα· τότε θα πέσει το κόσκινο το μεγάλο. Και θα είμεθα τότε ευτυχείς, αν μείνουν μέσα στην πόλη 100-200 Χριστιανοί. Τους άλλους θα τους πάρει το ρεύμα. Θα τους σηκώσει ως άχυρο, που το φυσά το σηκώνει και το πετά ο άνεμος. Έτσι θα τους σηκώσει όλους αυτή η θύελλα του διαβόλου, αυτός ο άνεμος. Και θα μείνουν μόνο τα βράχια. Όσοι είναι σταθεροί, μόνο αυτοί θα μείνουν κοντά στο Θεό. Τους άλλους θα τους πάρει το ρεύμα του ποταμού και θα τους καταστρέψει και θα τους διαλύσει.
Η προσευχή πανίσχυρο όπλο
Τι πρέπει να κάνουμε, ευρισκόμενοι σ’ αυτό τον αιώνα, σ’ αυτή τη γη, για να μείνουμε με το Χριστό; Ιδού τι μας συμβουλεύει ο απόστολος Παύλος. Ένα όπλο πανίσχυρο, που πρέπει πάντοτε να έχουμε μαζί μας οι Χριστιανοί, είναι η προσευχή. Να μην είμαστε άοπλοι σ’ αυτή την σκληρά μάχη.

«Το λοιπόν προσεύχεσθε, αδελφοί, περί ημών» (Β Θεσ. 3,1). Σ’ αυτά τα χρόνια που ζούμε, σας παρακαλώ πολύ, λέει ο απόστολος, προσεύχεσθε για μένα. Ένας Παύλος παρακαλούσε τους Χριστιανούς της Θεσσαλονίκης να προσεύχονται γι’ αυτόν! Το σκεφτήκατε αυτό; Αν ο Παύλος είχε ανάγκη από τις προσευχές των Χριστιανών, πόσο μάλλον εμείς;
Αλλά εμείς αυτή την προσευχή, που είναι όπλο ισχυρό – πανίσχυρο για όλες μας τις ανάγκες, υλικές και πνευματικές, την αμελούμε.
Έχουμε μεγάλο και σκληρό αγώνα. Πρέπει να νικηθούν οι δαίμονες. Και πρέπει να νικήσει ο χριστιανισμός. Βοηθήστε και εσείς οι Χριστιανοί. Και σήμερα, αν δεν έχουν επιτυχία οι επίσκοποι και οι ιεροκήρυκες, αιτία είναι ότι δεν προσεύχονται γι’ αυτούς οι Χριστιανοί. Αν πίσω από κάθε επίσκοπο, πίσω από κάθε κήρυκα του ευαγγελίου, υπήρχαν δέκα άνθρωποι να προσεύχονται, για να τους δυναμώνει ο Θεός και να τους φωτίζει, θαύματα θα γίνονταν. Τώρα εμείς είμαστε θεομπαίκτες. Βλέπεις τον κήρυκα του ευαγγελίου να ανεβαίνει στον άμβωνα; Παρακάλεσε το Θεό να τον φωτίσει, για να πει πέντε λόγια σωστά. Βλέπεις τον ιερέα; Παρακάλεσε το Θεό να τον δυναμώσει στον σκληρό αυτό αγώνα που έχουμε.
Κάντε προσευχή και θα δείτε θαύματα
Το πρωί που σηκώνεστε κάνετε προσευχή; Διαβάζετε Γραφή; Ψάλλετε το Θεό; Προσευχή, παιδιά· «αδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α Θεσ. 5,17). Θα δούμε θαύματα – θα δείτε θαύματα, παιδιά, στη ζωή σας. Τώρα στα γηρατειά μου, κάθομαι καμιά φορά και θυμούμαι τα θαύματα που έκανε ο Θεός στη ζωή μου και δακρύζω. Θαύματα· μικρό παιδί πως εσώθηκα! Είχαμε ένα κήπο μικρό εκεί στο σπιτάκι και ήταν τότε τα πηγάδια ανοιχτά. Και εγώ μικρός ήμουν πολύ ζωηρός. Ξαφνικά, εκεί που έτρεχα, γλιστρώ και πέφτω κάτω στο στόμιο του πηγαδιού. Το σώμα μου το μισό σχεδόν κοιτούσε μέσα στο πηγάδι, ευτυχώς η ισορροπία του σώματος μου ήταν προς τα έξω. Λίγο τι και θα έπεφτα μέσα. Αφού έβλεπα σαν καθρέπτη το νερό. Μόλις κατόρθωσα και γλίτωσα. Αν έπεφτα μέσα, θα είχα πνιγεί.Κάποια προσευχή με έσωσε. Έχω κι άλλες πολλές περιπτώσεις, μεγάλες. Βλέπει ο άνθρωπος θαύματα στην προσευχή. Λοιπόν έτσι να κάνετε και εσείς και ο Κύριος θα σας σώσει και από σωματικούς κινδύνους και από πνευματικούς κινδύνους· μεγάλα και θαυμαστά θα ποιήσει ο Κύριος. Μεγάλα εν Χριστώ. Όχι εμείς οι μικροί και ανάξιοι, αλλά η δύναμη του Κυρίου, «η Θεία χάρις η πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλειπόντα αναπληρούσα» (ακολ. χειροτ.). Ο Θεός θα δώσει τη χάρη, όταν υπάρχει ταπείνωση, αγάπη, συναίσθηση ότι είμεθα ένα μηδενικό. Και τα μηδενικά αξιοποιούνται. Διαβάστε το βιβλίο «Ακολούθει μοι». Εκεί στο τέλος γράφει· Τα μηδενικά αξιοποιούνται, όταν υπάρχει μπροστά η μονάδα. Αν έχεις ένα μηδενικό, γίνεται δέκα· αν έχεις δύο μηδενικά, γίνεται εκατό· αν έχεις τρία μηδενικά γίνεται χίλια… Η συναίσθηση της μηδαμινότητος μας όταν έχουμε μπροστά τον Ένα. «Έν τω Θεώ ποιήσομεν δύναμιν» (Ψαλμ. 59,14). Θα τα δούμε αυτά. Δεν είναι μύθος ο χριστιανισμός, αλλά είναι μία πραγματικότης την οποία την αισθανόμεθα και καθένας Χριστιανός είναι ένας μικρός Χριστός. Διαβάστε το βιβλίο που συνέστησα και στους ιερείς «Η ζωή Του ζωή μου». Λοιπόν είμεθα σύμφωνοι; Πνευματικοί άνθρωποι να είστε, να προσεύχεστε και για μας και για την Εκκλησία ολόκληρον. Άντε στο καλό, στην ευχή του Χριστού· και δεν πειράζει, παιδάκι μου, θα τραβήξομε εμείς το δρόμο μας. Ο Χριστός «Λοιδορούμενος ούκ αντελοιδόρει» (Α΄ Πετρ. 2,23) και οι απόστολοι έλεγαν «λοιδορούμενοι ευλογούμεν» (Α ΄ Κορ. 4,12).

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου 
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.71-76
http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=36995
http://armenisths.blogspot.gr/2013/10/blog-post_16.html
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2013/10/blog-post_1868.html#more